Το «μονοπάτι» που οδηγεί στον ανήφορο

Γράφει ο
ΓΙΑΝΝΗΣ Α. ΓΚΑΤΖΙΚΟΣ*

ΕΧΟΥΝ ξεχειλίσει όλοι οι υπόνομοι της κοινωνίας και βγαίνει σύμπασα η σαβούρα στο προσκήνιο είτε αφορά πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες είτε τμήμα της κοινωνικής βάσης. Ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα. Έρχονται και άλλα δεινά.

ΤΟ ΚΑΛΟ είναι, ότι είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ρεαλισμό, αυτεπίγνωση και βαθιά γνώση τής πολύ δύσκολης πραγματικότητας, που είναι πιο δύσκολη απ' όσο πολλοί γύρω μας νομίζουν. Όταν μια κοινωνία βιώνει μια τόσο βαθιά και παρατεταμένη κρίση είμαι βέβαιος ότι έπεται συνέχεια.

ΕΙΤΕ ΠΑΜΕ σε εκλογές είτε όχι, όλα δείχνουν ότι έρχεται κι άλλο μνημόνιο, όποια μορφή κι αν έχει, καθώς και νέος γύρος υποχωρήσεων απέναντι σε αξιώσεις των Μεγάλων και κυρίαρχων του κόσμου, για να «θρέψουν» την ατίθαση γείτονα με την οποία έχουν κοινά συμφέροντα.

ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ κι ένας φίλος, έρχεται εθνικό-οικονομικό ξεπούλημα και θα πέσει μεγάλη πείνα, αφού έχουμε μπει για τα καλά σε μια τρελή πορεία κατευθυνόμενοι ολοταχώς προς μια εποχή που θα θυμίζει Δαντική Κόλαση. Εγώ δεν το πιστεύω… ή μάλλον δεν θέλω να το πιστέψω.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ που τίθεται είναι πόσοι απ’ τους πολίτες θα αντέξουν (αντέξουμε) και πόσοι θα σπάσουν και ποιοι από τους πολιτικούς έχουν το θάρρος, την τόλμη και τη διορατικότητα να συσπειρωθούν και να καταθέσουν μια σοβαρή και κοινωνικά γειωμένη οικονομική και πολιτική πρόταση για το σύνολο της κοινωνίας.

ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΣΟ άρρωστη κοινωνία, μια κοινωνία που μετά τις απανωτές «σφαλιάρες» έχει λουφάξει ζαλισμένη, νομίζω ότι δεν χωρούν αποσπασματικές αντιστάσεις και αντιδράσεις, απέναντι στα γεγονότα που μας τσακίζουν. Ούτε μπορεί κανείς να υποδυθεί τον φορέα μιας νέας απόλυτης αλήθειας.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ μαγικές λύσεις, ούτε εύκολες. Ο δρόμος που ανεβαίνει και κατεβαίνει είναι ο ίδιος δρόμος έλεγε ο πατέρας της διαλεκτικής, ο Ηράκλειτος. Προς το παρόν, βλέπουμε μόνο τον κατήφορο. Καιρός να δούμε ποιες είναι οι προϋποθέσεις και οι παραγωγικοί και θεσμικοί όροι του κοινωνικού και ατομικού ανήφορου.

ΑΝ ΔΕΝ μπορέσουμε να βρούμε αυτό το «μονοπάτι» που οδηγεί στον ανήφορο, για μας, την κοινωνία και τη χώρα, είμαστε καταδικασμένοι να παραμείνουμε για πάντα παθητικοί θεατές και ωτακουστές σκανδάλων και βαθύτατα νοσηρών κοινωνικών και ατομικών καταστάσεων, που βουλιάζουν τη δημοκρατία και θα .μικραίνουν την χώρα.

* "Απόψεις", στην εφημερίδα "Παλαμάς ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ" (2ο Φύλλο)